Back in business


Er is niks zo lekker om na een periode met blessures weer met hardlopen te kunnen beginnen. Door de vele blessures die ik in het verleden gehad heb ben ik inmiddels een “expert” in het opbouwen na een blessureperiode. Zo’n 4 weken geleden ben ik weer begonnen met de opbouw van het hardlopen. In het begin moet ik mezelf wel even over een drempel heen zetten. De eerste trainingen moet ik niet als conditionele prikkel willen zien (daar kan ik het fietsen beter voor gebruiken), maar de eerste trainingen zijn eigenlijk belastbaarheid vergrotende trainingen. De eerste trainingen met hardlopen kom ik niet verder dan 5x1, 7x1 en 5x2 minuten hardlopen.  Na langere tijd van niet gelopen te hebben is dat voor mijn lichaam lang genoeg. Conditioneel is het natuurlijk geen probleem, maar mijn kuiten en bovenbenen denken daar de eerste trainingen toch anders over. Vooral mijn kuiten hebben de eerste paar trainingen moeite om aan de loopbelasting te wennen. Naar mate de trainingen vorderen word ik conditioneel steeds meer uitgedaagd. Hierdoor begint mijn lichaam weer als een atleet aan te voelen.

In het begin voelt het hardlopen aan alsof ik alle coördinatie verloren ben. Ik heb het gevoel dat mijn benen alle kanten op zwabberen, mijn romp niet stabiel is en mijn ademhaling zeer slecht is. Gelukkig wordt dat gevoel met de training minder en kan ik elke training stukje voor stukje de intensiteit verder opbouwen.  Dit resulteert dat ik na twee weken alweer een half uur kan lopen. Op dat moment vind ik het belangrijk om mijn blokken wat langer te maken en mijn training in minder blokken te verdelen. Vanaf de derde week, als de trainingen boven het half uur zijn, voel ik me weer echt atleet en merk ik dat het conditioneel ook steeds beter gaat. Het mooie van deze opbouw is dat je merkt dat je met de training conditioneel beter wordt en lichamelijk steeds meer belastbaar. Tot dat ik een uur kan lopen blijf ik alles in mijn duurlooptempo doen.

Running in de USA


Momenteel ben ik in Amerika op bezoek bij mijn oude loopmaatje Jordy Smilde. Zelf is hij ook nog steeds fanatiek aan het lopen. De komende week kunnen we samen de trainingen afwerken in Central Park en langs de Hudson rivier. Afgelopen week heb ik voor het eerst in lange tijd weer een uur kunnen lopen. Waar ik een week geleden mijn duurlopen nog op ongeveer 13,5 per uur deed loop ik deze week richting de 14,5. Het wordt nu tijd om de trainingen specifieker te gaan maken en op te bouwen richting de komende wedstrijden. De komende weken staan er weer wat tempotrainingen en minuten blokken op het programma richting mijn omslagpunt.

Over twee weken staan de eerste wedstrijden alweer op het programma. Ik zal dan nog lang niet in topvorm zijn, maar met de drukke wedstrijdperiode van september kan ik deze wedstrijden gebruiken om in vorm te komen voor de grote wedstijden in oktober en november waar ik, als alles goed verloopt, weer mijn oude niveau moet kunnen halen. Maar eerst de komende week mijn training in New York opbouwen en kijken of ik wat KOMmetjes kan pakken in Central Park