Helden


Met op de achtergrond de Tour de France met de etappe naar de Alpe d’Huez lig ik op de bank naar mijn scherm te staren. Waarmee moet ik nu dit lege blad gaan vullen? Het hardlopen gaat nog niet veel beter dan de afgelopen weken, dus daar kan ik weinig nieuws over brengen. Inmiddels volgt de ene na de andere demarrage in de etappe. Quintana probeert Froome al te lossen op de Croix de Fer, en dat na drie weken lang elke dag een wedstrijd gereden te hebben. Wat een helden zijn deze gasten. Op dat moment bedenk ik me dat ik de afgelopen weken ook een aantal helden heb mogen ontmoeten. En nee, de helden zijn voor mij niet altijd de winnaars.

Twee weken geleden ben ik als fysiotherapeut met de Atletiekunie mee naar het Europees Kampioenschap junioren geweest in Eskilstuna, Zweden. Het is voor mij een enorme eer om de atleten te mogen helpen naar een topprestatie op het EK. Vier dagen lang werd er in Zweden gestreden om de medailles. Verschillende Nederlanders hadden kansen op een medaille. Zo ook Veerle Bakker op de 3000m steeple. Na zeer eenvoudig door de series te zijn gekomen stond ze als medaillekandidaat aan de start van de finale. Veerle liep erg sterk tot drie rondes voor het einde. Vanuit een tweede positie zakte ze weg naar uiteindelijk een vierde plek. De meest vervelende plek op een toernooi. Halverwege de race zagen de meeste al dat Veerle maar op één spike liep. Wat later bleek is dat bij een valpartij bij de start iemand haar schoen had uitgetrapt. Na een korte twijfel heeft ze alles gegeven om toch die medaille te behalen. Helaas is dat niet gelukt, maar voor mij ben je een held!

Nog meer helden


Ook de tweede held heeft zich gevormd in Zweden. Sybren Blok stond als enige Nederlander op de tienkamp. In twee dagen 10 onderdelen afwerken op  het maximale van je kunnen is eigenlijk al een HELDENprestatie. Van de positieve energie en instelling van Sybren kunnen nog veel mensen leren. Als veertiende geplaatst en aan de meerkamp beginnen met de instelling om een medaille te winnen klinkt voor veel mensen als onmogelijk. Na een redelijke eerste dag als elfde de nacht in, ver weg van het podium. Nog met hetzelfde positivisme en energie stond Sybren aan de start van dag twee waar bij veel andere de vermoeidheid er al afspatte. Een matte uitstraling en lichaamsdelen die aan elkaar getaped moeten worden is een teken van zwakte. Vol overtuiging begon Sybren aan onderdeel zes en pakte daar de winst. Flink gestegen in het klassement op naar de discus waar hij tweede werd met een vet PR en verder stijgt in het klassement. Ook polsstok wint hij en met nog twee onderdelen te gaan staat hij op de vierde plek, het podium binnen handbereik. Na bij speer matig gepresteerd te hebben moet hij 2 seconden goed maken op de nummer drie in het klassement op de 1500m. Op 500m voor het einde heeft hij bijna de benodigde twee seconden te pakken, om deze helaas op de laatste 100 weer te verliezen. Ook Sybren wordt vierde. Maar wat een held ben jij, als veertiende binnengekomen en als vierde eindigen met een monsterscore en daarnaast met zoveel plezier op de baan staan daar kunnen veel mensen van leren.

De derde held was voor mij eigenlijk al een held. Twee weken geleden was er in Monaco een speciale avond op de 1500m bij de vrouwen. Het 22 jaar oude wereld record werd verbroken die avond, Sifan liep een Nederlands record, maar de echte held voor mij is Maureen. Ze doorbrak die avond de magische grens van 4.00 minuten op de 1500m. Met een tijd van 3.59.79 heeft ze zichzelf in een illuster rijtje gelopen van vrouwen die onder de 4.00 minuten hebben gelopen.  Veerle, Sybren en Maureen jullie zijn voor mij echte helden en inspireren mij (en hopelijk ook vele andere) om in jezelf te geloven en het maximale uit jezelf te halen.