Het zit erop! Wekenlang super hard getraind en dan is opeens de grote dag daar: de Marathon Eindhoven! Maar wat een geweldig avontuur met uiteindelijk een prestatie waar ik trots op ben. Lees hier mijn wedstrijdverslag.

Voorbereiding

De afgelopen weken heb ik jullie meegenomen in mijn voorbereidingen. Ik liep een aantal goede wedstrijden, zoals de Dam tot Damloop en daarna heb ik nog een aantal fijne trainingen afgewerkt die mij veel vertrouwen gaven richting deze marathon. Mijn langste duurloop was een duurloop van 2.20 uur, waarbij ik 38 kilometer liep. Daarnaast deed ik nog wat andere specifieke trainingen om zo goed mogelijk aan de start te staan.

De wedstrijd

Voor de start merkte ik dat ik wat meer gespannen was dan normaal gesproken voor een wedstrijd. Het besef dat je al die tijd naar dit moment hebt toegewerkt was duidelijk aanwezig, waardoor de druk toch wat hoger ligt.

Na ongeveer 20 minuten te hebben ingelopen met onder andere Khalid Choukoud die voor de Olympische limitet ging tijdens de marathon, klonk om 10.00 uur het startschot. Het tempo van ongeveer 3.14 per kilometer voelde meteen goed en “easy” aan. Geart Jorritsma was mijn persoonlijke haas en zou mij dus een heel stuk gaan begeleiden zodat ik het tweede deel alleen kon doen.

De doorkomst op de 5 kilometer was prima in 16.18 minuten. Daarna kregen we wat wind tegen tot 10 kilometer, maar vanaf daar een heel stuk wind mee. Met de wetenschap dat er in het tweede gedeelte veel tegenwind zou zijn, probeerde we het tempo een klein beetje op te voeren rond de 15 kilometer. Helaas moest Geart er iets eerder uit dan de geplande 20-25 kilometer, dus moest ik vanaf 18 kilometer alleen lopen. Voor mij was niemand te bekennen (de groep Afrikanen liepen op tempo 2.05/2.06 op de marathon) en achter mij was ook een groot gat ontstaan. Vanaf hier stond ik er dus alleen voor, maar ik had wel mijn trainer in de buurt die de gehele route is meegefietst!

De doorkomst halverwege was in 1.08.08 en was dus iets harder dan gepland. Alhoewel het daar nog redelijk goed voelde, kreeg ik het bij 25 kilometer opeens erg zwaar. Ik zat mentaal al te rekenen dat het wat langzamer mocht en dat een tijd van 2.20/2.22 ook prima zou zijn. De benen voelde steeds zwaarder aan en tussen de 25/35 kilometer was er ook alleen maar wind tegen. Écht afzien hier, maar mede door de motiverende woorden van Bram Wassenaar, kon ik toch door blijven zetten.

Bij het 35 kilometerpunt herpakte ik opeens weer het goede tempo van ongeveer 3.12 per kilometer en zat mijzelf constant aan te praten dat het nog maar een klein stukje was. Ook al leek er geen eind aan te komen, het eind was toch wel in zicht. Door het tweede gedeelte die duidelijk langzamer ging, gingen wij er vanuit dat de eindtijd rond de 2.20 zou liggen. Totdat ik zag dat het nog maar 2 kilometer was en ik toch maar even ging rekenen. Een eindtijd in de 2.17 was nog mogelijk!

Met de BJÖRN//KOREMAN Supporterszone op 41 kilometer en veel aanmoedigingen in het centrum kon ik hier nog goed het tempo vasthouden. Die laatste meters waren zó ontzettend zwaar, maar ik wist dat ik er bijna was!

De laatste twee bochten door en dan finishen! Ik zie de klok en kon niet geloven dat deze tijd er stond. Het tweede gedeelte solo was zo zwaar en ik had maar 1 minuut verloren op dit gedeelte. Maar het stond er echt: 2.17.26!

Achteraf

Ondertussen ben ik ontzettend blij met deze tijd en kan ik niet geloven dat ik dit al bij mijn debuut heb gelopen. Er ging eigenlijk te veel “fout” of beter gezegd: er kunnen nog heel veel dingen beter. Ik weet dus dat er in de toekomst nog veel meer mogelijk is!
Maar nu eerst nagenieten en goed herstellen! Bedankt voor alle support. Van te voren, onderweg en natuurlijk naderhand!