De (rare) gewoontes van atleten


Inmiddels is de stage in Zuid-Afrika halverwege. De eerste twee weken in Dullstroom zijn voorbij gevlogen. De melkflessen zijn weer wat gebruind en het lichaam is gewend aan de hoogte. De warmte blijkt erg goed te zijn voor mijn achillespees. De afgelopen dagen minder stijfheid gehad in het onderbeen en daardoor goed alternatief kunnen trainen. De afgelopen week zo’n 15 uur op de fiets gezeten en om de dag mezelf uit kunnen leven in de gym. De eerste looppassen zijn ook weer gezet en hopelijk kan ik dit de komende weken nog wat verder opbouwen.

#longrunsunday


Momenteel is in de loopwereld de welbekende longrun Sunday. Over heel de wereld is het een traditie om op zondag je lange duurloop te doen. Op de social media wordt er hevig op los gepost en getweet met de #longrunsunday. Vandaag staan er hier duurlopen tussen de 75-90 minuten op het programma. De unieke omgeving hier zorgt ervoor dat de tijd voorbij vliegt. Net als vorige week staat een bijna heroische tocht richting de Verloren Vallei op het programma. De vallei doet zijn naam zeker eer aan. Na een klim van zo’n 1500m (het lijkt bijna meer op berglopen dan hardlopen) kom je in de verloren vallei. Een uitgestrekte groene vlakte ver van de bewoonde wereld waarbij je regelmatig wat wild over ziet steken. Dit is toch wel één van de uniekste plekken om je duurloop te kunnen doen. Naast deze route omvat de omgeving van Dullstroom nog veel meer unieke looproutes. Mooie uitzichten afgewisseld door bos of watervallen zorgt ervoor dat er altijd wat te zien is gedurende de training.

Hardlopers zijn lui(e)paarden


Het is erg mooi om hier betrokken te zijn bij de voorbereidingen van deze topatleten op het seizoen. Ze hebben allemaal het goede trainingsritme te pakken en de nodige sportieve (en ook fysio) uurtjes vliegen voorbij. Naast het trainen draait het in Dullstroom bij de atleten eigenlijk nog maar om twee andere dingen. De eerste is slapen.  Hier zijn ze allemaal ook erg goed in. ’s Nachts een uurtje of 10/ 11 en dan overdag nog 1-2 uurtjes. Eigenlijk zijn ze allemaal best lui! De uurtjes die ze niet aan het trainen zijn en wakker zijn liggen ze op bed, de bank of zitten ze in een koffietentje te relaxen.

FOOD!


Naast slapen en trainen hebben alle atleten ook een obsessie voor eten. De hele dag wordt er gepraat over eten. Dit zal waarschijnlijk ook wel de reden zijn dat we in Dullstroom zitten. Het dorp heeft bijna meer restaurants dan huizen. Voor, tijdens en na de trainingen draait het er alleen om wat er gegeten gaat worden als ontbijt, lunch en diner. De lokale supermarkten weten niet waar ze alle yohurt, kwark, bananen en havermout vandaan moeten halen. Regelmatig treffen we de lokals lege schappen aan na een bezoekje van de atleten aan de supermarkt. Er worden enorme porties weg gewerkt op een dag, maar gelukkig is het allemaal verantwoord. Het mooie van nu in Zuid-Afrika te zijn is dat er momenteel veel verse mango’s, papaya’s, advocado’s, passievruchten e.d. voor handen zijn. Gelukkig word ik niet alleen maar volgestopt met deze producten maar is er ook regelmatig tijd voor een goede pizza, steak of een Afrikaanse braai!!

Hopelijk verlopen de laatste weken net zo goed als de eerste en kunnen we in een goede conditie al hardlopend terug naar Nederland keren!